#مسابقه 4⃣5⃣ ❗️اسپویل❗️ توی این سکانس که ییسان در لبهی مرگ و زندگی بود، من اگر به جای نویسنده بودم این دیالوگها رو هم اضافه میکردم. ییسان: چه تلاش بیهودهای بود، تظاهر به فراموش کردنت؛ وقتی میدانستم فقط یک لحظه کافیست تا عطر نارنگی و تماشای گلهای سرخ تو را که از آغوش دستانم نیست شدی، به آغوش خیالم برگرداند. چقدر باید بگذرد تا آدمی بوی تنِ کسی را که دوست داشته از یاد ببرد و چقدر باید بگذرد تا بتوان دیگر او را دوست نداشت؟!
نظرها