محمدرضا نظری هم انگار این شعر رو از زبون چینگیی نوشته، وقتی سوسو بعد یک سال رد و بدل کردن نامه ولش کرد و بعد سه سال دید با برادرش نامزد کرده... گیرم که به هر حال مرا برده ای از یاد گیرم که زمان خاطره ها را به فنا داد گیرم نه تو گفتی،نه شنیدی، نه تو بودی، آن عاشق دیوانه که صد نامه فرستاد! با آن همه دلبستگی و عشق چه کردی؟ یک بار دلت یاد من خسته نیفتاد؟ یعنی به همین راحتی از عشق گذشتی؟ یک ذره دلت تنگ نشد خانهات آباد! این بود جواب منِ دل خستهی عاشق؟ شیرین رقیبان شده ای از لج فرهاد! باشد گلهای نیست خدا پشت و پناهت احوال خودت خوب دمت گرم دلت شاد...
نظرها ۴