9⃣خب بچهها این پرونده تموم شد. میتونم بگم این پرونده بخشی از روحم رو کشت و بدترین فشار ممکن رو هنگام نوشتن این پرونده تجربه کردم. امیدوارم راضی بوده باشین. حتما برام کامنت بذارین و بهم انرژی بدین تا بتونم پروندهی بعدی رو سریعتر آماده کنم❤️ درمورد اینکه میگن این پرونده باعث شد اسکوییدگیم رو بسازن مطمئن نیستم. درسته که جز به جز اسکوییدگیم مربوط به این پرونده نیست، اما میتونیم بگیم که از این پرونده الهام گرفتن. درواقع خانهی برادران خیلی وحشتناکتره اما خب شباهتهایی که بینشون هست، باعث میشه همه این پرونده رو الهامبخشِ اسکوییدگیم بدونن که بهنظرم اشتباهم نمیگن... جزئیات این پرونده قطعاً بیشتر و دلخراشتره اما فعلا فقط در همین حد میدونیم ازش اما شک نکنید پشت پرده دارکتر هم بوده! مثل همیشه قبل از اتمام پرونده چندتا نکته رو باهم مرور کنیم: ۱. همیشه توی خیابون یه طوری لباس بپوشید که شبیه بیخانمانها به نظر نیاید. چون حتی اگه برند هم بپوشید اما ذرهای شلخته باشید، خطرناکه. ۲. البته اونقدری خوب نپوشید که فکر کنن پولدارین چون جیببرها در کمینن! ۳. لطفا اگه از جایی فرار میکنین (خدایی نکرده توی موقعیت فرار بودین) حداقل بعدش یکم پیگیرتر باشین که دوباره گیر نیوفتین... ۴. طمع آدمهارو از بین میبره. اگه اون چهارهزارنفر پشت هم میبودن شاید حداقل چندین نفرشون نجات پیدا میکردن و زودتر حرفشون به گوش دنیا میرسید... ۵. اگه پلیس دیدید فرار کنید، خصوصا اگه پلیسِ کره جنوبی بود. ۶. و در نهایت (در وصف پلیس و دولتِ کره) جناب سعدی میفرمایند: «از دشمنان برند شکایت به دوستان چون دوست، دشمن است شکایت کجا بریم؟» امیدوارم زندگیتون دور باشه از هرنوع ظلم و هر نوع آسیبی و روزگار با تکتکتون مهربون باشه. میدونید که چقدر دوستتون دارم. تا پروندهی بعدی خدانگهدارتون❤️
نظرها