3⃣ بر اساس توضیحات آقای کانگ مشخص میشه که: بعد از قتل، قسمتهای داخل بدن خانم پارک مثل روده و ... به همراه سرش رو داخل چاه فاضلاب انداخته (بعضی روستاها به فاضلاب شهری وصل نیستن و هر خونهای چاه فاضلاب جداگونه داره)، و قسمت استخونهاش رو هم برای سگهاش ریخته و اونا همهشو خوردن! اما سؤال پیش میاد: چرا توی اون خونه چندین سگ وجود داشته؟ مگه اون سگها صاحبشون رو نمیشناختن؟ چرا خوردنش؟ حالا یه چیزی براتون بگم که بیشتر تعجب کنید: توی کرهی جنوبی، خصوصاً بین آدمهای سن بالا، خوردنِ گوشت سگ خیلی رایجه! یعنی اونا مخصوصاً توی روستا، سگهایی رو پرورش میدن و بعد از گوشتشون تغذیه میکنن! اونا باور دارن که گوشت سگ چون گوشت گرم هست، برای بدن خیلی خوبه! اینم بگم بچهها، بین جوونهای کرهای این مسئله خیلی رایج نیست و خوششون نمیاد از این کار، و جدیداً اعلام شده که مصرف این گوشت و پرورشش ممنوع شده. خلاصه این قضیه خیلی توی کره بحثبرانگیزه... برای همین، اون سگها اهلی نبودن یا با صاحبهاشون ارتباط خاصی نداشتن، پس بهراحتی استخونهای خانم پارک رو خوردن... و قسمت گوشت رو هم آقای کانگ گفت که توی غذاهام میریختم و میخوردم! اما سؤال پیش میاد: چرا؟ آقای کانگ میگه: «من زنم رو خیلی دوست داشتم!!! (خاکبرسرت!) و میدونستم که چقدر زحمت برام کشیده (مرتیکه تازه یادش اومد!)؛ اما اون لحظه واقعاً صداهای توی سرم نذاشتن که فکر کنم و زنم رو کشتم! بعدش گفتم چرا باید زنم که اینقدر خوب بود، بدنش رو جایی دفن کنم یا بسوزونم؟ با خوردنش، حداقل میدونستم داخل من حضور داره!» برای همین هم به سگهام استخونش رو دادم، تا اونا رو هم یه روزی بخورم و باعث بشه زنم در وجودم همیشگی بشه🙂 کلِ مردم توی شوک بودن از همچین جنایت وحشتناکی... از همه بدتر وضعیت پسرِ بیچارهشون بود! تقریباً کل معماهای پرونده حل شده بود، فقط میموند اینکه: آیا واقعاً اون مرد جنون داشت؟ یا از عمد اینکار رو کرد؟ بریم اول تصاویر مربوط به پرونده رو ببینیم، بعد ادامه بدیم:
نظرها