#وقتی انقدر آدم و فرمانده خوبی بودی که سربازات حتی بعد از اینکه بقیه گفتن خیانت کردی و کشته شدی بازم بهت باور داشتن و بهت وفادار موندن
توییتهای این برچسب
#وقتی انقدر آدم و فرمانده خوبی بودی که سربازات حتی بعد از اینکه بقیه گفتن خیانت کردی و کشته شدی بازم بهت باور داشتن و بهت وفادار موندن
مترجم پایه core:
درسته که محتوای صحنه چیز دیگه ایه ولی من همه حواسم پیش اون شاهکار ایرانی پشت سرشونه>>>>
منم همینطور مترجم عزیز!
#ديالوگ مردان ارتش سوشا هنوز نمردند، من هیچوقت از یک زن برای چیزی که شما بهش میگید استراحت و بازیابی قوا استفاده نمیکنم.
جنگ یان گفت من امپراطورم و هیچوقت بهت التماس نمیکنم ولی این تا وقتی بود که شیا جینگ شی هنوز شمشیرشو سمت شی یانگ نگرفته بود...
یه برادر مث فنگ سوی گه چیه؟ #اونم_نداریم
ثابت شده که حتی اگه جسمتم فراموش کنه روحت هیچوقت فراموش نمیکنه... ( فنگ سوی گه با اینکه حافظشو از دست داده بود و فقط یادش میومد که یی شیائو دشمنشه، نمیتونست بکشتش و فقط گریه میکرد )
دشمنیِ مدنظرم تو ژانر انمیز تو لاورز:
" درسته ما پایان قشنگی نداشتیم اما داستان قشنگی داشتیم..."
تایپم؟ مردی که همه از اون میترسن ولی اون از زنش>>>
فنگ سویگه از اینکه فویی شیائو بهش اون تیر رو زده بود کینه داشت، تا اینکه فهمید اون تیر تیر نجاتش بود و فویی شیائو ناجی اون بود.
بدترین قسمت رابطهی شییانگ و جینگشی برای منم همینه که اولش آدم فکر میکنه قراره بالاخره این دوتا به هم برسن؛ با این همه کشمکش، با این همه احساسی که بینشونه، انتظار داری تهش یه جوری همدیگه رو انتخاب کنن. ولی بعد کار به جایی میرسه که جینگشی باعث مرگ بچهشون میشه و تو میمونی که اصلاً اون عشقی که اینهمه براش جنگید، واقعاً عشق بود یا فقط نمیتونست تحمل کنه شییانگ مال اون نباشه؟
-فیلم ترسناک مورد علاقت چیه؟ +نمیدونم! شاید وقتی که جینگیان لحظات آخر عمرش تنها چیزی که میخواست ببینه لبخند شییانگ بود...
فنگ سویگه و فوییشیائو برای رسیدن به جایی که بتونن به هم اعتماد کنن، کلی جنگیدن. برای همین فراموشی فنگ سویگه فقط پاک شدن خاطرات عاشقانهشون نبود؛ انگار تمام اون مسیر دوباره ازشون گرفته شد و فوییشیائو باید با نسخهای از اون روبهرو میشد که دیگه دلیل اعتماد کردن بهش رو نمیدونست.
فوییشیائو تیراش میس نمیره!
فنگ سویگه وقتی حافظهش رو از دست داد، دوباره به فوییشیائو شک کرد؛ ولی چیزی که این رابطه رو خاص میکنه اینه که عشقشون فقط به خاطرات وابسته نبود، به انتخابهایی هم بود که بارها تکرارشون کردن.
تفاوت شیا جینگشی و شیا جینگیان برای من توی اینه که یکی میخواست شییانگ رو در دنیای خودش نگه داره، ولی اون یکی وقتی دوستش داشت، حاضر شد برای نجاتش خودش رو به خطر بندازه. یکی عشق رو با غرور و قدرت قاطی کرد، اون یکی درست در لحظهای که همهچیز داشت از دست میرفت، شییانگ رو انتخاب کرد.
شییانگ اولش فکر میکرد عشق یعنی حاضر باشی همهچیزت رو برای یه نفر قربانی کنی. برای جینگشی همین کار رو کرد و تقریباً همهچیزش رو از دست داد. بعد جینگیان رو داشت که حاضر بود برای خود شییانگ بجنگه، نه برای چیزی که میتونست ازش به دست بیاره. و آخرش حتی فرصت خوشبخت شدن با اون رو هم نداشت.