تو میگی دوست دارم، اما لوجو گفت:
توییتهای این نویسنده
تو میگی دوست دارم، اما لوجو گفت:
باید اضطراب اجتماعی داشته باشی تا اوج حسی که یون لی هربار با کسی حرف میزنه رو حس کنی.
وقتی مامانم میبینه بالاخره یکی پیدا شده که منو جمعوجور کنه!
از یه جایی به بعد لوجو دیگه چیل کرد. ترجیح داد همراه وی رائو باشه تو نقشه هاش تا اینکه بخواد جلوش رو بگیره.
وی رائو انقدر دوستداشتنی بود که دل مامانبزرگ لو جو رو هم برده بود.
لوجو بدبخت یه زن داشت، زنش صدتا خاطرخواه.
وجدانم وقتی میخوام سرتا پای کسی رو اسپویل کنم.
من یه سیدرامرم آفکورس از تاریخ و سریالای تاریخی خوشم نمیاد، ولی فقط لازمه یه سیدرامای تاریخی پخش بشه تا من از هستی غیب بشم. آه پیشااااا !!!!!
◇ سیدرامایی به رنگ هر فصل. ◇
عاشق دیدن سیدراما های زن محور ام، نه چون فقط زن ها در قدرتن بلکه بخاطر شکلی که کارکتر مرد عاشقه و عشق میورزه. نه میخواد چیزی رو تصاحب کنه، نه میخواد برتری شو نشون بده! فقط میخواد همراه اش باشه و بی چشم داشتی کمک اش کنه. با یه تشکر و لبخند هم از ذوق تا آسمونا میره.
فکر کرده بودن بالاخره وی رائو رو توی مشتشون دارن، درحالیکه خودشون توی تلهاش افتاده بودن. وی رائو روی ویرانهای که خودش با دستاش ساخته بود، میرقصید.
یه سندرمی هم هست به اسم خداحافظی غیرممکن، برای کسایی که هیچوقت نمی تونن قسمتای آخر سریال رو ببینن و باهاش خداحافظی کنن.
هیس! وقتی مامی حرف میزنن، مینشینن و خوب گوش میکنن.
وی رائو میگه "توی این دنیا، کی حاضره منو توی الویتش قرار بده؟" درحالیکه در وصف عشق لوجو بهش میتونم این غزل سعدی رو براتون بخونم: گر جان طلبی فدای جانت سهلست جواب امتحانت سوگند به جانت ار فروشم یک موی به هر که در جهانت با آن که تو مهر کس نداری کس نیست که نیست مهربانت
نقطه امن سی مو.
سیدراما، سیدراما نمیشه اگه یه ردپایی از عروسی توش نباشه.
نونِ حلالی که استایلیست این سریال برد:
#فراموش_نمیکنیم دونگ فانگ چینگ سانگی رو که برای تولد دوبارهی ارکیده، بخاطر اینکه خوب رشد کنه صبح به صبح کاسه به دست میرفت شبنم صبحگاهی جمع کنه.