#توییت_ترنسلیت اگه کاراکترایی که لی جونیونگ بازی کرده کنار هم جمع میشدن:
توییتهای این برچسب
#توییت_ترنسلیت اگه کاراکترایی که لی جونیونگ بازی کرده کنار هم جمع میشدن:
من کیدراما نگاه میکنم، چون ازش یاد گرفتم میشه ویلنها رو هم دوست داشت.
نیازمندیها: یه شوهر مثل چا سهگه یه دوست مثل سوهو یه پدر مثل مامورکیم یه برادر مثل جهپیل یه رئیس مثل کانگ تهمو یه همکلاسی مثل چوی اونگ یه خانواده مثل خانوادههای پاسخ به ۱۹۸۸ و یه زندگی مثل اونهایی که فقط توی کیدراما وجود داره :))
شخصیتهایی که به تنهایی یک جَمع رو حریفن: Pt2. Male version
-اون یه دیالوگ سادهست، چرا گریه میکنی؟ اون دیالوگ: «ما که با هم صمیمی بودیم...»
شخصیتهایی که به تنهایی یک جَمع رو حریفن: Male version
پدر یا پسر؟ مسئله این است!
من بهت یاد میدم چطوری حریفتو زمین بزنی و بعدش فرار کنی تا آسیب نبینی، ولی تو انقدر nerdy نیستی که بفهمی دارم راجعبه چی حرف میزنم!
-از کجا فهمیدی اون سریال شاهکاره؟ +از پایانشون!
دوس دارم مثل سوهوی زیبای حقیقی درس بخونم ولی آخرش میشم مثل سوهوی قهرمان ضعیف کلاس.
اینکه یه #دیالوگ معمولیه چرا اینجوری گریه میکنی؟ اون دیالوگ: "سوهویا، درحالی که من هنوزهم نمیتونم بخوابم، موندم که تو کِی میخوای بیدار شی؟"
شخصیتهایی که نه تنها اضطراب اجتماعی ندارن بلکه، اجتماع با حضور اونها دچار اضطراب میشه~ Pt.2
اگه تو دنیا دو نفر میتونستن با چشمهاشون همهی حرفها رو منتقل کنن و تمومی احساسات رو از تو چشماشون بفهمی “شیاون و پیاو” بودن :)
شیمی پارک جیهون با پارتنرهای خانومش VS پارتنرهای آقاش
اما بعضی کارکترها نه تکرار میشن نه تکراری! Pt.2 Male version
خوابِ وسطِ تدریس دینی، همونقدری که شیرینه، از رگ گردن به شما نزدیکتره!
I think I’ve seen this film before, and I didn't like the ending...!
بله، من عاشق سریالهاییام که، نمیتونم انتخاب کنم کدوم طرفی باشم!
اما داستان همیشه روایت کننده شخصیتهاییه که، از زندگی خودشون گذشتن، تا به دیگری زندگی ببخشن..