تیپیکال رئیسای شرکت تو کیدراما، وقتی عاشق کارمندشون شدن ولی نمیخوان قبول کنن:
توییتهای این نویسنده
تیپیکال رئیسای شرکت تو کیدراما، وقتی عاشق کارمندشون شدن ولی نمیخوان قبول کنن:
قشنگترین توصیف برای پارتنر وجود ندا... «پشتیبان روحی!»
دردِ جیهون فنا اینجاست که جدای اینکه بازیگر موردعلاقشون یه همچین نقش کثیفی رو برداشته و جای هیچ دفاعی باقی نذاشته، استایل و گریمش هم داخل سریال افتضاحه!
طبق اطلاعات بدست اومده دیروز تولد کانگ پیاو بوده و بنده هم کادوی ناقابلی رو براش تدارک دیدم، امیدوارم که خوشش بیاد.
جههی هم فکرش رو نمیکرد یه روز حرفایی رو که اول فقط برای منشی شدن به زبون آورده بود، از ته دل بهشون عمل کنه.
حافظ هم انگار این غزل رو از زبون پیاو خونده، وقتی نه سال از جونگیو دور بود و شب و روز دنبال یه نشونه ازش بود. یا رب آن آهوی مشکین به ختن باز رسان، وان سهی سرو خرامان به چمن باز رسان. دل آزرده ما را به نسیمی بنواز، یعنی آن جانِ ز تن رفته به تن باز رسان.
نون حلالی که استایلیست این سریال داره میبره:
اون به معنای واقعی کلمه نور و امید داخل چشماش رو از دست داد...
تهوونگ هم اینجوریه که گاگیونگ جاسوس بوده و این همه مدت داشته بهم دروغ میگفته؟ داره با تیمِ پشت سرش نقشه ترور بابام رو میکشه؟ اصلاا مهم نیست، چیزی که اهمیت داره اینه که اون معشوقهی فیلیپ نیست و دیگه قرار نیست هربار از حسودی پاره بشم.
#توییت_ترنسلیت اگه کاراکترایی که لی جونیونگ بازی کرده کنار هم جمع میشدن:
اولین بوسه با لبها نیست، با چشمهاست :)
پند اخلاقی بعد این دو سریال: از این به بعد اگه یه پرندهای اومد کنارتون، باهاش خیلی مهربون باشید؛ احتمال اینکه در آینده عاشقتون بشه یا شما رو از مرگ نجات بده زیاده.
فرق بین یه مرد و نر:
اون یه کلمه ساده هست، چرا داری از حرص دیوار رو گاز میزنی؟ اون کلمه: اونییییی
ستارههای توی چشمِ منم مثل پیاو، وقتی فکر کردم جونگیو واقعا میتونه دوباره پیانو بزنه برق زدن...
کیدرامرا تازه از شر مامان پیاو و حرصدادناش خلاص شده بودن و داشتن یه نفس راحت میکشیدن که راستا پر قدرت وارد شد!
جوری که اون اوایل حتی نگرانیهاشون برای همدیگه هم، با دعوا و لجبازی بود>>>>>
#دیالوگ -تو مردم رو قتلعام کردی! +من فقط داشتم وظیفهام رو انجام میدادم، داشتم یه شورش رو سرکوب میکردم. -شورش؟! ما فقط مسالمتآمیز استقلالمون رو فریاد زدیم. خواستیم کشورمون رو که ازمون دزدیده بودن پس بدن، اونوقت تو چیکار کردی؟ حبسمون کردی، بهمون شلیک کردی و زنده زنده سوزوندیمون. -تا حالا به فکرت رسیده همهاش تقصیر خودت بوده؟ هیچوقت فکر نکردی همه اونهایی که اون روز مردن، چقدر باید از تو کینه به دل داشته باشن؟ اگه اون مردم ساده لوح رو به تظاهرات استقلال طلبیات نکشیده بودی، هنوز همشون زنده بودن. تو هم هنوز کنار خانوادهات بودی و با خوشحالی زندگی میکردی. +خوشحالی؟ گفتی با خوشحالی؟ توی کشوری که ازمون دزدیدید؟
کافی بود اونسه داخل رندومترین صحبتاش میگفت کاش فلان چیز رو داشتم، تهها با سرعت نور آرزوش رو برآورده میکنه و نمیذاره حسرتی تو دلش بمونه :))
اسکار خاصترین بوسهی کیدرامای ۲۰۲۶ رو میدم به بوسه چا سهگه رو نبضِ دست شین سوری :))